Elleri küçücüktü ya...Hiç büyümeyecek sandım.Yüzümü okşayan balışlarından acıktığını,susadığını yoksa sevgi mi istediğini anlamalıyım.Küçücüktü ya elleri...Dünyası da öyle.Yemek,içmek,uyumak...Ve en önemlisi sevilmek,güvenmek.
Doğduğu anda anlamıştım başka baktığını.Gözlerindeki muzipliğin altında anlam veremediğim bir masumiyet vardı.İnsana hiç yapmam dediği şeyi yaptıran,anneliğin ötesine geçen bir bakış.Bembeyaz yüzü,hep mutlu bakan gözleriyle,minicik dünyasında neler geçiyordu kimbilir aklından.
Yaşamak için en güzel nedenlerden bir tanesi.Bebeğim...Özün Dilgem.Canım kızım.Kuzu kafam benim :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder